» Wychowanie przedszkolne

Lata przedszkolaka to cudowny i fascynujący okres w życiu człowieka. Możemy obserwować, jak w niezwykle szybkim tempie rozwija się mała istota. Ilość zapamiętywanych informacji, szybkość przyswajania kolejnych umiejętności, ciekawość świata przejawiająca się w ekspery-mentowaniu powinny być dla dorosłych kolejnym powodem podziwu dla dzieci i dowodem na to, jak wiele możemy się od nich nauczyć.

Żyjemy w świecie, w którym bez umiejętności twórczego myślenia trudno osiągnąć sukces. Już dziś wobec ogromu nowych informacji nie jesteśmy w stanie rozwiązywać problemów i stawianych przed nami zadań w standardowy sposób. Oczekuje się od nas kreatywności. Warto, więc zadać sobie pytanie, czego za kilkanaście lat świat będzie oczekiwać od naszych dzieci.

Wiedza ustąpi miejsca umiejętnościom. Nikt nie będzie zaśmiecał sobie pamięci niepotrzebnymi informacjami, już teraz można je odnaleźć
w Internecie. Liczyć się będzie i już się liczy kreatywność. Nie każ, więc dzieciom wyważać już otwartych drzwi i iść wydeptanymi ścieżkami. Niech poszukują, zmieniają, tworzą, obalają schematy!

Stawianie dzieci w sytuacjach mobilizujących je do twórczego myślenia to jedno z ważniejszych zadań dla nauczyciela.

Bo zajęcia to widowisko, teatr, w którym raz aktorem jest nauczyciel, a innym razem – dzieci. To one czują się odkrywcami, co sprawia, że są radosne, twórcze, pełne zapału. Nauczyciel tworzy sytuacje dydaktyczne, które wyzwalają w dzieciach postawę „badacza”: pomaga, podpowiada, podrzuca pomysły, lecz nie stara się dawać gotowych rozwiązań. Kiedy pozwalamy na taką kontrolowaną swobodę, to po pierwsze uczymy
je samodzielnego myślenia, rozwiązywania problemów, twórczej postawy, a tym samym dajemy im radość z edukacji, a po drugie one zaskakują nas swoimi pomysłami, trafnymi rozwiązaniami, twórczą postawą, co niewątpliwie rodzi u nas szacunek do ich niezwykłego potencjału.

A wszystko po to, by radziły sobie w rozwiązywaniu dziecięcych problemów, a w przyszłości problemów w dorosłym życiu.